Ik snap dat sex met een bril op niet heel comfortabel is. Dat zo’n ding bijvoorbeeld beslaat of scheef gaat zitten (wat natuurlijk oenig staat). Wanneer Brillemans dus, nadat ik hem de kleren van zijn lijf gerukt heb, en passant nog even zijn bril op het nachtkastje legt kan ik dat verstandelijk wel relativeren. Gevoelsmatig echter, blijft er iets knagen en vraag ik mij af of hij wellicht de realiteit ontvlucht. Dat hij mijn wazige silouette misbruikt en zich Katja Schuurman in zijn armen fantaseert. Of dat m’n rimpels minder diep lijken en ik er dus 10 jaar jonger uitzie. Dit vind ik zo geniepig, dat ik hem al doende regelmatig vraag hoeveel vingers ik opsteek. Dat vindt hij dus raar. Ik vind sex zonder bril dus raar (eigenlijk).

Ik hoorde het al eerder deze week: "tik-tok-tok". De eerste mooie dagen in mijn voortuin en ik hoorde dat geluid. Alsof er iemand aan het timmeren was in de straat; ritmisch en met tussenpozen. Maar ik had de link niet gelegd. Vanmorgen wel, want in de grote naaldboom aan ons pindanetje hing de timmerman, de weledelgestrenge heer B. Specht. Wauw, wat een appetijtelijke vogel is dat!

which reminds me: niet vergeten pindanetjes weghalen voor babyvxf6gelseizoen begint!

Ooit, nog niet zo heel lang geleden, zette ik een weblog op.
Hier bij webstreepjelog onder dezelfde naam: Bettie Bloem.
Niet mijn echte naam natuurlijk, maar het bekt zo lekker.

In de vier jaar die volgden groeide mijn webstreepjelog uit tot een fraai internetdocument. Het werd mijn creatieve uitlaatklep, mijn thuishaven in barre en blije tijden. Stukjes tekst,  foto’s, illustraties. Heerlijk pielen aan de lay-out. Vier jaar lang met regelmaat een blogje, vier jaar lang internetplezier. Totdat ik het ineens ‘zat’ was. Vraag me niet wat me werkelijk bezielde, maar een of andere  internetblock in combinatie met een oudhollandse kutdag maakte, dat ik met 3 muisklikken mijn webstreepjelog de prullenbak in flikkerde. "Weet u het zeker?" Ja ik wist het zeker! Weg ermee!  Alle zorgvuldig gecomponeerde blogjes definitief foetsjie. Alle leuke, lieve, fijne reacties van meelezers definitief foetsjie. Voor de spijt, die onherroepelijk volgde, was het natuurlijk al te laat. Ik was het rund van de dag. Definitief wissen is definitief wissen. Lekker puh. Basta. Tsja.

Dus er zit niks anders op he? Ik moet weer overnieuw beginnen. Vergeef me daarom maar, dat er hier nog niet zoveel te lezen valt. Vergeef me maar, dat het hier nog zo kaal en ongeorganiseerd is.

Het komt wel weer…stay tuned!

Weer een nieuwe start, van wat ooit was.
Een weblog. Een plek. Weer een nieuwe start.